Ssaki lądowe Nadmorskiego Parku

Stan wiedzy o faunie ssaków lądowych Nadmorskiego Parku Krajobrazowego pozostaje fragmentaryczny. Najwięcej wiadomo o gatunkach łownych, podczas gdy nietoperze są niemal nieznane, a informacje o drobnych ssakach – niewystarczające. Władysławowo pokoje, czy pokoje Władysławowo

Duże kopytne
Na terenie Parku występują:

  • Dzik (Sus scrofa)

  • Sarna (Capreolus capreolus)

  • Jeleń (Cervus elaphus)

  • Łoś (Alces alces)

Sarnę najłatwiej zaobserwować o zmierzchu lub o świcie, gdy wychodzi na żer – gatunek ten jest pospolity w Parku i jego otulinie. Sarny są zwierzętami osiadłymi; przemieszczają się zwykle nie dalej niż kilka kilometrów.

Jelenie można spotkać przede wszystkim na obszarze Bielawskich Błot. Łanie z młodymi tworzą niewielkie stadka, natomiast byki prowadzą samotniczy tryb życia. Rykowisko przypada na przełom września i października, kiedy dominujące byki staczają walki i gromadzą haremy.

Łoś, największy z jeleniowatych, pojawia się nieregularnie na Bielawskich Błotach. Jeszcze w połowie XX w. był w Polsce rzadki, lecz po objęciu ochroną jego populacja zaczęła rosnąć. W efekcie pojedyncze osobniki przemieszczają się również na tereny Parku.

Zajęcokształtne

  • Zając szarak (Lepus europaeus) – pospolity na polach i łąkach, rzadziej w lesie, gdzie przebywa głównie na obrzeżach.

  • Królik (Oryctolagus cuniculus) – trudny do zaobserwowania; zamieszkuje młode bory i lasy mieszane, żyje w sieci nor z kilkoma wylotami, żeruje o zmierzchu.

Drapieżniki
Stwierdzono 9 gatunków ssaków drapieżnych, w tym:

  • Lis (Vulpes vulpes) – występuje niemal w całym Parku, łatwo zauważalny.

  • Jenot (Nyctereutes procyonoides) – gatunek introdukowany; pierwotnie ze Wschodu, dziś pojawia się także w rejonie Władysławowa.

Zapraszamy do wypoczynku w Pokoje Afrodyta Władysławowo oraz Kwatery Afrodyta Władysławowo – idealnej bazy wypadowej na obserwacje dzikiej przyrody Nadmorskiego Parku Krajobrazowego!

Wędrówki ptaków wiosenne oraz zimowanie

Wędrówka ptaków.
Pokoje Afrodyta Władysławowo

Zimą na teren Polski przybywają kaczki morskie, takie jak lodówka (Clangula hyemalis), markaczka (Melanitta nigra), uhle i edredon, a także mewy: srebrzysta (Larus canus), śmieszka (Larus ridibundus) oraz siodłata (Larus marinus). Władysławowo pokoje. W okresie zimowym nad Zatoką Pucką (okolice Władysławowa) najwięcej zimuje łabędź niemy (Cygnus olor). Podczas łagodnych zim można tu również spotkać łyskę (Fulica atra). Mewy najchętniej gromadzą się w portach rybackich i przy wędzarniach, gdzie łatwiej zdobyć pożywienie. Część z nich towarzyszy kutrom na łowiskach, korzystając z bogatej bazy pokarmowej. Po II wojnie światowej wzrost intensywności połowów i rozwój przetwórstwa rybnego wpłynęły na wzrost liczebności mew w całej Europie. Ich ekspansja trwa nadal i w niektórych miejscach stanowią one poważne zagrożenie dla lęgów innych ptaków. Pokoje Władysławowo.

Na polach, wysypiskach śmieci i w obrębie zabudowań bardzo licznie przebywają gawrony i kawki. Codziennie o świcie i przed zmierzchem przelatują gromadnie wielokilometrowe dystanse między noclegowiskami a miejscami żerowania. Z drobnych ptaków wróblowych zimą spotyka się m.in. czeczotki (Acanthis flammea), kwiczoły (Turdus pilaris), śnieguły (Plectrophenax nivalis), gile (Pyrrhula pyrrhula), dzwońce (Carduelis chloris) oraz sikory: bogatkę (Parus major) i modraszkę (Parus caeruleus).

Wędrówki ptaków – Władysławowo
Powrotna wędrówka na lęgowiska zaczyna się w niektórych sezonach o łagodnej zimie już pod koniec stycznia. Najwcześniej opuszczają swoje zimowiska dorosłe mewy, zwłaszcza srebrzysta i siodłata. Wiosenna migracja przebiega znacznie szybciej niż jesienna. Wiele gatunków siewkowców lęgnących się na tundrze, które jesienią licznie występowały nad Zatoką Pucką, wiosną omija południowe wybrzeże Bałtyku i wędruje przez Skandynawię. Najliczniejszym z tych gatunków jest łęczak, który zatrzymuje się na podmokłych, nadmorskich łąkach. Licznie pojawiają się też kszyki i bataliony, które niekiedy odbywają tu zbiorowe toki. Oprócz jesiennych kaczek, wiosną częściej spotyka się płaskonosy i rożeńce (Anas acuta). Podobnie jak jesienią, na polach i łąkach zatrzymują się gęsi, a wiosenna migracja trwa nawet wtedy, gdy miejscowe gatunki już rozpoczynają lęgi.

Przelot ptaków drapieżnych jest wiosną bardzo intensywny – przy sprzyjającej pogodzie w ciągu godziny nad Półwyspem Helskim może przelecieć nawet ponad 100 osobników różnych gatunków. Dominują myszołów zwyczajny (Buteo buteo), myszołów włochaty (Buteo lagopus) i krogulec (Accipiter nisus). W maju licznie migruje trzmielojad (Pernis apivorus). Tak jak jesienią, ptaki wróblowe tworzą wiosną zwarty strumień przelotu złożony z wielu tysięcy osobników.

Zapraszamy do Władysławowa – skorzystaj z oferty Pokoje Afrodyta Władysławowo i Kwatery Afrodyta Władysławowo!

Odloty ptaków

Odloty ptaków.
Pokoje Afrodyta Władysławowo

Późnym latem, na Zatoce Puckiej obok Władysławowa obserwuje się kilkutysięczne zgrupowania kormoranów (Phalacrocorax carbo). Odwiedź pokoje Władysławowo, czy pokoje Afrodyta Władysławowo. Ptaki te przybywają tu po odbyciu lęgów, a jesienią większość z nich odlatuje na zimowiska w cieplejszych rejonach Europy. Liczebność tego rybożernego gatunku w ostatnich dwudziestu latach gwałtownie wzrosła w całej Europie, między innymi w związku z eutrofizacją wód, która zmieniła skład i liczebność ichtiofauny. Opinie o jego szkodliwości dla rybołówstwa są jednak przesadzone – kormoran łowi przede wszystkim drobne ryby, nie mające dużego znaczenia gospodarczego.

Innym rybożernym gatunkiem, który bardzo wcześnie pojawia się na wodach Zatoki Puckiej, jest perkoz dwuczuby (Podiceps cristatus). W sierpniu stada liczące po kilkaset osobników można spotkać przede wszystkim koło Rewy. Oprócz kormoranów i perkozów, bardzo licznie na Zatoce Puckiej występują różne gatunki kaczek: świstuny (Anas penelope), cyraneczki (Anas crecca), krzyżówki (Anas platyrhynchos), czernice (Aythya fuligula) i gągoły (Bucephala clangula). Inne gatunki są mniej liczne, choć regularnie spotykane w wielu miejscach.

Jesienią na polach i podmokłych łąkach zatrzymują się dzikie gęsi, często tworząc wielogatunkowe stada. Najczęściej spotyka się gęś białoczelą (Anser albifrons), gęś zbożową (Anser fabalis) i gęgawę (Anser anser). Na Bielawskich Błotach obserwuje się w tym czasie stada żurawi (Grus grus) – nawet do 600 osobników.

Na Półwyspie Helskim (trasa Władysławowo–Hel) jesienna wędrówka ptaków wróblowych jest szczególnie dobrze widoczna, gdy strumień lecących ptaków koncentruje się nad wąskim pasem lądu. Rozpoczyna się ona w drugiej połowie sierpnia przelotem jaskółek, pokrzewek i jerzyków (Apus apus). We wrześniu przelatują liczne zięby (Fringilla coelebs), szpaki (Sturnus vulgaris), świergotki drzewne (Anthus trivialis), a na przełomie września i października – czyże (Carduelis spinus), rudzik (Erithacus rubecula), śpiewak (Luscinia megarhynchos) i sikory. W październiku swoje maksimum liczebności osiąga mysikrólik (Regulus regulus) oraz duże, mieszane stada gawronów (Corvus frugilegus) i kawek (Corvus monedula). Jesienna migracja wielu ptaków, zwłaszcza wodnych, trwa często bardzo długo – nawet do grudnia, w zależności od warunków pogodowych i dostępności pokarmu.

Wyk. mat. A. Janty

Jesienna emigracja ptaków

Jesienią na terenie Parku (Władysławowo) ptaki zatrzymują się, by odpocząć i nabrać sił do dalszej wędrówki. Pokoje Władysławowo. Część z nich zostaje tu krótko (1–2 dni), inne – nawet powyżej tygodnia. Podmokłe, nadmorskie łąki oraz piaszczyste plaże są kluczowymi miejscami odpoczynku i żerowania wędrujących siewkowców.

Pokoje Afrodyta Władysławowo. Niektóre z nich pokonują corocznie kilkanaście tysięcy kilometrów między syberyjskimi lęgowiskami a zimowiskami w południowej Afryce. Do najdłuższych przelotów przygotowują się m.in. piaskowiec (Calidris alba), biegus rdzawy (Calidris canutus) i biegus krzywodzioby (Calidris ferruginea). Ich sukces zależy od sieci dogodnych miejsc odpoczynku, gdzie mogą intensywnie żerować i odnawiać zapasy tłuszczu – niezbędnego paliwa na kolejne etapy lotu. Brak takich przystanków stanowi poważne zagrożenie dla tych gatunków.

Obecnie duże stada siewkowców gromadzą się w rejonie ujścia Redy, a jeszcze do niedawna spotykano je masowo na łąkach koło Jastarni i Władysławowa. Jesienną wędrówkę najwcześniej, już od początku lipca, rozpoczynają brodźce (rodzaj Tringa), bataliony (Philomachus pugnax) i czajki (Vanellus vanellus). Gatunki lęgnące się na tundrze pojawiają się około dwóch–trzech tygodni później; najliczniejszym z nich jest biegus zmienny, którego koncentracje w ujściu Redy mogą sięgać nawet 1 000 osobników. W niektóre sezony licznie pojawia się też najmniejszy biegus – biegus malutki (Calidris minuta).

Fluktuacje liczebności siewkowców wiążą się m.in. z cyklem populacji lemingów: w lata „bezlemingowe” ptaki stają się głównym źródłem pokarmu dla drapieżników, co obniża ich sukces rozrodczy i skutkuje mniejszymi stadami na trasach migracji.

Poza wymienionymi, jesienią można zobaczyć również większe siewkowce, takie jak szlamnik (Limosa lapponica), siewnica (Pluvialis squatarola) i kuliki (rodzaj Numenius). Od sierpnia wzdłuż wybrzeża intensywnie migrują mewy i rybitwy, przede wszystkim mewa śmieszka (Larus ridibundus), mewa srebrzysta (Larus argentatus) oraz rybitwa zwyczajna (Sterna hirundo).

Wyk. mat. A. Janty

Piękna przyroda nadmorska

Piękna przyroda nadmorska.
Pokoje Afrodyta Władysławowo

Przyjedź i obserwuj te wyjątkowe ptasie społeczności – zakwateruj się w Pokoje Afrodyta Władysławowo.

Pokoje Władysławowo. Nadmorskie, podmokłe łąki są lęgowiskiem wielu gatunków siewkowców. Oprócz już wymienionych, gnieżdżą się tu również:

  • Krwawodziób (Tringa totanus)

  • Czajka (Vanellus vanellus)

  • Sieweczka obrożna (Charadrius hiaticula)

  • Sieweczka rzeczna (Charadrius dubius)

  • Kszyk (Gallinago gallinago)

Bogatą awifaunę posiada też składowisko popiołów z gdyńskiej elektrociepłowni koło Rewy, gdzie gniazdują:

  • Perkoz rdzawoszyi (Podiceps grisegena)

  • Perkozek (Tachybaptus ruficollis)

  • Łyska (Fulica atra)

  • Kokoszka wodna (Gallinula chloropus)

  • Wodnik (Rallus aquaticus)

  • Kropiatka (Porzana porzana)

  • Zielonka (Porzana parva)

  • Łabędź niemy (Cygnus olor)

  • Gęgawa (Anser anser)

  • Cyranka (Anas querquedula)

  • Płaskonos (Anas clypeata)

  • Krzyżówka (Anas platyrhynchos)

  • Czernica (Aythya fuligula)

  • Głowienka (Aythya ferina)

Z listy awifauny lęgowej Parku w ostatnich latach zniknęła mewa śmieszka (Larus ridibundus), której kolonie lęgowe koło Jastarni i ujścia Redy zostały zniszczone przez człowieka. Wraz z nią przestał też gnieździć się zausznik (Podiceps nigricollis).

Nowym lęgowym gatunkiem jest mewa srebrzysta (Larus argentatus), której gniazda znajdują się w ruinach torpedowni koło Babich Dołów. Na innych odcinkach wybrzeża potrafi być drapieżnikiem gniazd, lecz nad Zatoką Gdańską populacja jest wciąż niewielka.

Zbiorowiskiem towarzyszącym łąkom są trzcinowiska – największe przy ujściu Redy oraz na łąkach koło Jastarni i Władysławowa. Choć awifauna trzcinowisk nie jest liczna gatunkowo, wiele tu ptaków typowych tylko dla tego środowiska:

  • Trzcinniczek (Acrocephalus scirpaceus)

  • Rokitniczka (Acrocephalus schoenobaenus)

  • Potrzos (Emberiza schoeniclus)

  • Brzęczka (Locustella luscinioides)

  • Gęgawa, błotniak stawowy (Circus aeruginosus), bąk (Botaurus stellaris)

  • Kilka gatunków kaczek i łabędź niemy

Z terenami podmokłymi związana jest również czapla siwa (Ardea cinerea). Jedyna kolonia lęgowa (ok. 80 gniazd) znajduje się w łęgu koło wsi Mosty; czaple żerują na łąkach i płyciznach, łowiąc ryby, płazy, drobne ssaki i bezkręgowce.

Nadwodne zarośla to miejsce lęgów remiza (Remiz pendulinus). Gniazda wije zawsze na końcach gałązek zwisających nad wodą lub podmokłymi łąkami.

W tych zaroślach można także spotkać:

  • Słowika szarego (Luscinia luscinia)

  • Łozówkę (Acrocephalus palustris)

  • Dziwonię (Carpodacus erythrinus) – gatunek pochodzący z Azji, kolonizujący Polskę od ostatnich 30 lat; najliczniej przy ujściu Redy ku Władysławowu.

Gatunki ptaków Nadmorskiego Parku

Gatunki Ptaków.
Pokoje Afrodyta Władysławowo

Nadmorskie, podmokłe łąki są lęgowiskiem wielu gatunków siewkowców. Oprócz wymienionych już wcześniej gnieżdżą się tu krwawodziób (Tringa totanus), czajka (Vanellus vanellus), sieweczka obrożna (Charadrius hiaticula), sieweczka rzeczna (Charadrius dubius) i kszyk (Gallinago gallinago). Zapraszamy do obserwacji ptaków pokoje Władysławowo, Pokoje Afrodyta Władysławowo.

Bogatą awifaunę posiada zbiorowisko popiołów z gdyńskiej elektrociepłowni, zlokalizowane koło wsi Rewa. Gnieżdżą się tu perkoz rdzawoszyi (Podiceps grisegena), perkozek (Tachybaptus ruficollis), łyska (Fulica atra), kokoszka wodna (Gallinula chloropus), wodnik (Rallus aquaticus), kropiatka (Porzana porzana), zielonka (Porzana parva), łabędź niemy (Cygnus olor), gęgawa (Anser anser), cyranka (Anas querquedula), płaskonos (Anas clypeata), krzyżówka (Anas platyrhynchos), czernica (Aythya fuligula) i głowienka (Aythya ferina).

Z listy awifauny lęgowej Parku w ostatnich latach zniknęła mewa śmieszka (Larus ridibundus), której kolonie lęgowe koło Jastarni (ok. 15 km od Władysławowa) i ujścia Redy zostały zniszczone przez ludzi. Wraz z nią przestał też gnieździć się na terenie Parku zausznik (Podiceps nigricollis), którego gniazda znajdowały się wyłącznie w koloniach śmieszek.

Nowym gatunkiem lęgowym jest mewa srebrzysta (Larus argentatus). Jej gniazda znajdują się w ruinach poniemieckiej tzw. „torpedowni” koło Babich Dołów. W Europie gatunek ten zwiększa liczebność i rozszerza areał, nierzadko plądrując jaja i pisklęta mniejszych ptaków. Nad Zatoką Gdańską populacja pozostaje niewielka, więc na razie nie stanowi zagrożenia dla innych lęgów.

Zbiorowiskiem roślinnym często towarzyszącym terenom podmokłym jest szuwar trzcinowy. Najrozleglejsze trzcinowiska występują przy ujściu Redy oraz na łąkach koło Jastarni i Władysławowa. Choć awifauna trzcinowisk nie jest liczna gatunkowo, wiele z tu żyjących ptaków nie występuje w innych siedliskach. Dominują drobne ptaki wróblowe, takie jak trzcinniczek (Acrocephalus scirpaceus), rokitniczka (Acrocephalus schoenobaenus), potrzos (Emberiza schoeniclus) i brzęczka (Locustella luscinioides). W trzcinowiskach ujścia Redy gnieżdżą się także gęgawa, błotniak stawowy (Circus aeruginosus), bąk (Botaurus stellaris) oraz kilka gatunków kaczek i łabędź niemy. Bąk, bliski krewniak czapli, zamieszkuje trzcinowiska w rejonie ujścia Redy (2–3 pary). Prowadzi skryty tryb życia, lecz często można usłyszeć jego donośny głos, przypominający dmuchanie w pustą butelkę.

Z terenami podmokłymi związana jest też czapla siwa (Ardea cinerea). Jedyna kolonia lęgowa (ok. 80 gniazd) znajduje się w małym łęgu koło wsi Mosty. Czaple żerują na podmokłych łąkach i przybrzeżnych płyciznach, łowiąc ryby, płazy, drobne ssaki i duże bezkręgowce.

Nadwodne zarośla przy ujściu Redy i w Rewie są miejscem lęgów remiza (Remiz pendulinus). Ten niewielki ptak wije charakterystyczne, wiszące gniazda z puchu roślinnego na zwisających gałązkach nad wodą lub podmokłymi łąkami.

Zapraszamy do obserwacji ptaków i wypoczynku w Pokoje Afrodyta Władysławowo oraz Kwatery Afrodyta Władysławowo – idealnej bazie dla miłośników ornitologii.

Miejsca lęgowe ptaków

Zapraszamy miłośników ptaków do obserwacji tej unikatowej awifauny oraz do skorzystania z noclegów: Pokoje Afrodyta Władysławowo i Kwatery Afrodyta Władysławowo.

Łęczak (Tringa glareola) – bardzo rzadki w Polsce ptak gnieździ się obecnie na terenie Parku tylko w rejonie ujścia rzeki Redy, od Władysławowa około 20 km. W całej Polsce odbywa lęgi zaledwie 8–10 par tego gatunku.

Ohar (Tadorna tadorna) zakłada gniazda przede wszystkim w norach lub różnego rodzaju szczelinach. Na terenie Parku występuje około 15 par, co stanowi ponad 10 % populacji krajowej.

Rybitwa białoczelna (Sterna albifrons) gnieździ się na piaszczystych rzecznych łachach i lokalnie na wybrzeżu. W całej Polsce występuje ok. 1 000 par. Jest to gatunek silnie zagrożony przez działalność człowieka. Kilka par tego gatunku gnieździ się koło wsi Rewa, jednak sukces lęgowy jest tam bardzo niski ze względu na dużą penetrację ludzi i zniszczenia gniazd.

Szlachar (Mergus serrator) zagnieździł się w ujściu Redy po raz pierwszy w 1992 roku. Gatunek nielicznie gniazdujący w Polsce, przede wszystkim na jeziorach Pomorza Środkowego i Mazur; najbliższe stanowiska lęgowe znajdują się na jeziorze Wdzydze.

Błotniak łąkowy (Circus pygargus) jest nielicznym gatunkiem ptaka drapieżnego, zamieszkującym rozległe tereny podmokłe oraz niekiedy pola uprawne. W kraju jego liczebność szacuje się na kilkaset par. Na terenie Parku jedna para nieregularnie gnieździ się koło ujścia Redy.

Pliszka cytrynowa (Motacilla citreola) – przybysz z Azji, który od początku XX w. stopniowo rozszerza swój areał. Po raz pierwszy w Polsce jej lęgi stwierdzono w 1994 r. koło Rewy. Obecnie kilka par tego gatunku gniazduje w rezerwacie „Beka” i na łąkach między Mechelinkami i Rewą; ich liczebność będzie prawdopodobnie dalej wzrastać.

Na Bielawskich Błotach lęgnie się ok. 5 par żurawia (Grus grus), a ponadto przebywa tu regularnie 100–200 osobników nielęgowych. Prawdopodobne jest też gniazdowanie sowy błotnej (Asio flammeus) – jeszcze na początku lat 80. XX w. para tych ptaków występowała na Bielawskim Błocie i w ujściu Redy, jednak obecnie brak przekonujących dowodów lęgów.

Żołna (Merops apiaster) – pięknie ubarwiony i rzadki w skali kraju ptak, którego lęg stwierdzono koło Chłapowa (ok. 1991 r.) oraz wcześniej koło Choczewa. Gniazduje w norach wygrzebywanych w skarpach; jest owadożerny, zdobycz chwyta w locie.

Zimorodek (Alcedo atthis) i brzegówka (Riparia riparia) również wykorzystują nory w stromych brzegach rzek. Brzegówka tworzy większe kolonie m.in. przy ujściu Redy (Osłonino, Mrzezino), zimorodek gnieździ się pojedynczo, najczęściej przy Redzie, polując na drobne ryby z gałęzi zwisających nad wodą.

Pliszka górska (Motacilla cinerea) – gatunek typowy dla terenów górskich, lecz od połowy XIX w. ekspandujący na północ. Na terenie Parku gniazdowanie uznaje się za prawdopodobne, a jej lęgi stwierdzono nieopodal granic Parku.

Ptaki Parku Nadmorskiego

Zbiorowisko ptaków Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Władysławowo pokoje.

Awifauna Parku, a zwłaszcza okolic Władysławowa, jest doskonale poznana dzięki badaniom ornitologicznym oraz obserwacjom licznych miłośników ptaków z Polski i zagranicy. Pokoje Władysławowo. Atrakcyjność tego terenu wynika zarówno z mozaiki siedlisk, jak i z położenia na przecięciu dwóch głównych szlaków migracyjnych: wzdłuż południowego wybrzeża Bałtyku (północny‑wschód → południowy‑zachód) oraz trasy ze śródlądzia na południe i południowy‑wschód.

Płytka Zatoka Pucka („wewnętrzna Zatoka”), obejmująca Władysławowo, Swarzewo, Chałupy, Kuźnicę, Jastarnię, Rowy i inne miejscowości, jest jedną z najważniejszych ostoi ptactwa wodnego w Polsce, a dla niektórych gatunków – także w Europie. W okresach przelotów gromadzą się tu tysiące ptaków, które znajdują doskonałe warunki do odpoczynku przed dalszą wędrówką.

Do 1996 roku na terenie Parku stwierdzono 333 gatunki ptaków (na 400–405 występujących w Polsce). W ostatnim dwudziestoleciu aż 13 gatunków odnotowano tu po raz pierwszy w naszym kraju.

Główne obszary lęgowe

  • Ujście Redy (między Osłoninem a Mechelinkami)

  • Bielawskie Błota

  • dawniej: podmokłe łąki i trzcinowiska koło Jastarni oraz Władysławowa

Najcenniejsze gatunki lęgowe terenów podmokłych

  • Biegus zmienny (Calidris alpina) – największe skupisko lęgowe w Polsce, kilkadziesiąt par w rezerwacie Beka i między Rewą a Mechelinkami

  • Łęczak (Tringa glareola)

  • Ostrygojad (Haematopus ostralegus)

  • Ohar (Tadorna tadorna)

  • Rybitwa białoczelna (Sterna albifrons)

  • Szlachar (Mergus serrator)

  • Błotniak łąkowy (Circus pygargus)

  • Pliszka cytrynowa (Motacilla citreola)

Każdego, kto przebywa we Władysławowie, zapraszamy do skorzystania z lokalnych kwaterodawców.

Rezerwaty nadmorskie

Rezerwaty nadmorskie.

Pokoje Władysławowo. Specjalne formy ochrony w Nadmorskim Parku Krajobrazowym
Najcenniejsze fragmenty przyrody Parku objęte są rezerwatami ścisłymi oraz proponowanymi rezerwatami krajobrazowymi. Pokoje Afrodyta Władysławowo. W granicach Parku znajdują się:

  1. Rezerwaty istniejące

    • Białogóra (55,75 ha; od 1972) – kompleks zagłębień międzywydmowych i wydm na zapleczu pasa nadmorskiego; unikatowe stanowisko torfowisk atlantyckich (Eleocharis multicaulis, Erica tetralix, Myrica gale, Rhynchospora fusca); żurawie gniazdujące i przelotne.

    • Piaśnickie Łąki (56,23 ha; od 1959) – las i zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinietum medioeuropaeum) między Piaśnicą a jej starym korytem; chronione gatunki: Iris sibirica, Gladiolus imbricatus, Cnidium dubium, Viola stagnina, Carex buxbaumi, C. hostiana, C. hartmannii, rzadkie psiary (Polygalo–Nardetum) i łany konwalii w dębowo‑brzozowych drzewostanach.

    • Przylądek Rozewie (12,17 ha; od   1957) – zbocze klifu chronione betonową opaską; żyzna buczyna pomorska (Melico‑Fagetum) i kwaśna buczyna niżowa (Luzulo pilosae‑Fagetum); niższe partie ze źródliskami – las mieszany z jaworem i klonem.

    • Beka (193,01 ha; od 1988) – dno doliny Redy i brzegi Zatoki Puckiej; największe w Polsce łąki halofilne (Juncetum gerardi), szuwary oczeretowe (Scirpetum maritimi), zespół Puccinellio–Spergularietum; stanowiska storczyków Liparis loeselii, Epipactis palustris, Pinguicula vulgaris; ważna ostoja ptaków wodno‑błotnych i przelotnych.

  2. Rezerwaty projektowane

    • Widowo (104,20 ha) – kompleks wydm do 22 m, stadia boru nadmorskiego (Empetro nigri‑Pinetum), murawy szarej wydmy (Helichryso–Jasionetum), fragmenty dębowych lasów łęgowych.

    • Rosettowe Buki (5,70 ha) – fragment klifu w Jastrzębiej Górze z wysiękami wody; wielogatunkowe lasy i zarośla o bogatej florze.

    • Lisi Jar (2,99 ha) – dolina erozyjna z acidofilnym lasem bukowym (Luzulo pilosae‑Fagetum), w runie młode okazy bluszczu o liściach trójklapowych i białokwiatowych.

    • Rudnik (Wąwóz Chłapowski) (24,79 ha) – malownicza dolina z zaroślami żarnowca miotlastego (Cytisus scoparius), murawami napiaskowymi, pasami rokitnika.

    • Słone Łąki (27,72 ha) – pastwiska halofilne we Władysławowie (Juncetum gerardi), szuwary trzcinowe (Phragmitetum australis) i oczeretowe; unikatowe stanowiska Samolus valerandi; ważna ostoja ptaków wodnych i siewkowców.

    • Rzeczne Łąki (177,76 ha) – nadbrzeża Rewy–Mechelinek; łąki i szuwary halofilne, wydmy z Eryngium maritimum (ok. 1800 osobników!); fragment olsów; liczne gatunki lęgowe i przelotne ptaki siewkowe; kolonia czapli siwych (ok. 80 gniazd).

  3. Rezerwaty w otulinie Parku

    • Babnica (2,04 ha; od 1996) – fragment stromego zbocza wydmy parabolicznej z reliktowym lasem bukowo‑dębowym (ok. 140 lat) i 59 gatunkami porostów (m.in. Lobaria pulmonaria, Usnea hirta).

    • Zielone (17,08 ha; od 1983) – fragment lasu brzozowo‑sosnowego z jedynym w regionie stanowiskiem liany Lonicera periclymenum.

    • Woskownica Bielawskiego Błota (33 ha; od 1977) – fragment torfowiska z licznie występującą Myrica gale.

    • Moroszka Bielawskiego Błota (8,40 ha; od 1977) – ochrona Rubus chamaemorus – mniejszego fragmentu torfowiska.

  4. Rezerwat „Bielawa” (747,36 ha)
    – obejmuje torfowisko wysokie i obszary zatorfionych wrzosowisk; dawniej bogate w mszary, wrzosie i rośliny torfowiskowe, obecnie silnie przekształcone; ochrona nielicznych resztek torfowych i unikatowych stanowisk flory borealnej. Cenny dla ptaków – lęgi lęczaka, żurawia, zimowiska wielu kaczek i łabędzi; ssaki: jeleń, borsuk, sporadycznie łoś.

Dojazd i noclegi
Wszystkie rezerwaty leżą w pobliżu Karwi, Jastrzębiej Góry i Władysławowa. Bazy noclegowe (domy wczasowe, pensjonaty, apartamenty, hotele) dostępne są we Władysławowie, Jastrzębiej Górze, Karwi, Ostrowie, Chłapowie i innych nadmorskich miejscowościach.

Z niemal każdego zakątka Polski można dojechać pociągiem lub autobusem PKS do Władysławowa i okolic. Na miejscu usługi taksówkowe zapewnia Radio Taxi Władysławowo:

  • tel. 666 865 344

oprac. na podstawie mat. A. Janty

Flora i Fauna nad Zatoką Gdańską

Władysławowo

Fauna bezkręgowców Nadmorskiego Parku Krajobrazowego
(obszary: Władysławowo, Jastrzębia Góra, Karwia, Ostrowo, Karwińskie Błota, Swarzewo, Zatoka Pucka i inne)Władysławowo pokoje.

Bezkręgowce stanowią prawie 99 % wszystkich znanych gatunków zwierząt. Ich przedstawiciele zajmują bardzo różnorodne środowiska lądowe i wodne. Pokoje Władysławowo.

Pierścienice

  • Skąposzczety (Enchytraeidae)

    • Mesenchytraeus armatus, Cognettia sphagnetorum (pospolite)

    • Buchholzia fallax (rzadki, torfowiskowy)

  • Rodzaj Fridericia (F. bisetosa, F. galba, F. ratzeli) – w próchnicznej glebie i ściółce

  • Dendrobaena (D. rubida, D. octaedra) – w różnych warunkach ekologicznych

Niesporczaki (Tardigrada)

Drobne (0,05–1,2 mm), o waleczkowatym kształcie, z czterema parami odnóży zakończonych pazurkami lub przylgami. Występują na mchach, porostach, w glebie i ściółce; żywią się glonami, szczątkami roślinnymi, pierwotniakami, a nawet innymi bezkręgowcami.

Mięczaki

Ślimaki lądowe

  • Cepaea spp. (wstężyk)

  • Succinea putris (bursztynka)

  • Helix pomatia (winniczek)

  • Lehmannia marginata – do 7,5 cm, żywi się porostami i glonami na pniach drzew

  • Limax cinereoniger – do 20 cm, leśny, zjada żywe części roślin, grzyby, glony, porosty

  • Arion subfuscus – 3,5–7 cm, nagi ślimak, grzybożerny, śluz od żółtego do pomarańczowego

  • Discus rotundatus – pierwotnie leśny, ale adaptowany do parków, ogrodów, ruin i jaskiń

Ślimaki wodne

  • Rissoa inconspicua, R. membranacea – przybrzeża Zatoki Puckiej

  • Theodoxus fluviatilis – w wodach słodkich i słonawych, żywi się glonami, detrytusem, gąbkami, padliną

Skorupiaki

Lądowe

  • Porcellio scaber – pod korą pniaków w borach sosnowych

  • Talitrus saltator – plaże, detrytus roślinny wyrzucony przez morze

Meiofauna denna

  • Dominują nicienie; okresowo skąposzczety i pierścienice

  • Widłonogi (Harpacticoida), małżoraczki (Ostracoda)

Pajęczaki

Pająki

  • Arctosa perita perita – wydmowe, na piaszczystych klifach

  • Pardosa calida – rzadki, w nadmorskich borach sosnowych

  • Philodromus fallax – tylko na wydmach nadmorskich (Półwysep Helski)

Roztocze

  • Kleszcze: Ixodes ricinus (najpospolitszy), I. arboricola (sikorz), sporadycznie I. festai

  • Bdellidae: Bdella iconica, Biscirus silvaticus

  • Cunaxidae: Cunaxoides kielczewski

  • Zerconidae: Parazercon radiatus, Zercon triangularis, Z. zelawaiensis

Wije i pareczniki

  • Lithobius forficatus (drętwik)

  • Polyxenus lagurus, Nopoiulus fuscus – w ściółce, pod korą, w gniazdach zwierząt

Owady

Motyle

  • Rusałki (Inachis io, Aglais urticae), bielinki (Pieris spp.)

  • Cytrynek Gonepteryx rhamni, zorzynek Anthocharis cardamines

  • Modraszki, czerwończyki (Lycaena spp.)

  • Retinia resinella – formuje „gale” na młodych sosnach

Chrząszcze

  • Biegaczowate: Carabus sycophanta, Calosoma investigator, Bembidion spp., Trechus quadristriatus

  • Kózkowate: Prionus coriarius, Tetropium castaneum

  • Żukowate: Geotrupes stercorosus, Aphodius sphacelatus, A. granarius

  • Skórnikowate: Trinodes hirtus – karmi się resztkami po pająkach

  • Karaczany: Ectobius lapponicus

Błonkoskrzydłe

  • Osy, trzmiele (chronione)

  • Mrówki: Formica spp., Lasius mixtus

  • Kleptopasożyty Nomadini: Nomada spp.

Pluskwiaki

  • Tarczówki (Pentatomidae), Pyrrhocoris apterus (kowal bezskrzydły)

  • Wodne: Corixa panzeri, Notonecta lutea, Nepa cinerea, Gerris rufoscutellatus

Makrofauna denna w wodach przybrzeżnych

  1. Zalew Pucki („wewnętrzna Zatoka Pucka”):
    – bogata makrofauna denna: stulbiopławy, wirkowce, wstężniaki, wieloszczety, owady, mięczaki, skorupiaki.

  2. Zewnętrzna Zatoka Pucka:
    – uboższa – dominują małże Mytilus trossulus i Macoma balthica.

  3. Strefa przybrzeżna Zatoki Gdańskiej (przyboje do 2–3 m):
    – przystosowane skorupiaki: Eurydice pulchra, Bathyporeia pilosa.

Wszystkie te bezkręgowce można obserwować – a w wielu wypadkach nawet dotknąć gołą ręką – w miejscowościach: Władysławowo, Karwia, Ostrowo, Jastrzębia Góra, Swarzewo, Zatoka Pucka czy na Półwyspie Helskim.

Wzór na mat. A. Janty